Upadając można zajść daleko. Nie wolno tylko upaść i się nie podnieść się.

       Tak dzisiaj jest ten dzień który przypomina mi że jestem tylko kawałkiem gówna.Nie ma nic bardziej demotywującego.Ale liczę na to że kiedyś przyjdzie też dzień kiedy poczuję się wspaniała. I pewnie prędko on nie nadejdzie.
       Bo kiedy wszystko się pierdoli tracę ostrośc i jutra może nie byc.Najlepiej by było nic nie czuc.


http://www.youtube.com/watch?v=1yX_kNfCOYA&feature=youtu.be